.jpg){kind=link}
Μέσα στη Natura, όχι δίπλα της. Το γράφει η ίδια η άδεια.
Η θάλασσα από την Καβάλα ως τη Θάσο είναι προστατευόμενη περιοχή Natura. Εδώ, με τον νόμο, η φύση έρχεται πρώτη.
Η αποθήκη δεν σχεδιάζεται στην άκρη της. Η περιβαλλοντική άδεια του Υπουργείου γράφει ότι το έργο είναι «εντός της προστατευόμενης περιοχής». Εξέδρες, αγωγός, αποθήκη: όλα μέσα.
Το 2025 το Υπουργείο ενέκρινε και τη μελέτη για τις ζώνες προστασίας. Η μελέτη χαράζει στη μέση του κόλπου μια λωρίδα από τη Νέα Καρβάλη ως τον Πρίνο. Η λωρίδα φαρδαίνει εκεί όπου είναι οι εξέδρες. Εμείς την είπαμε με το όνομά της: «θαλάσσια διώρυγα».
Εδώ ζει η φώκαινα, μικρό ξαδέρφι του δελφινιού και είδος που απειλείται. Η ίδια η μελέτη της εταιρείας το ξέρει. Για τον κόλπο μας και τη θάλασσα της Θράκης γράφει ότι είναι «από τις πιο σημαντικές στη Μεσόγειο για την επιβίωση του είδους». Φώκαινες και δελφίνια ζουν με τον ήχο. Ο θόρυβος των έργων και των πλοίων τα διώχνει.
Η Natura δεν είναι ταμπέλα στον χάρτη. Μαζί με τη Συντονιστική Επιτροπή Φορέων Θάσου, πήγαμε την υπόθεση στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τον Ιούλιο του 2026 η αναφορά μας κρίθηκε «παραδεκτή στο σύνολό της».
Η τρίτη ιχθυόσκαλα της χώρας, κι η μελέτη γράφει: «η αλιευτική βιομηχανία μπορεί γενικά να μετεγκατασταθεί»
Ο κόλπος γεμίζει τα καΐκια με γαύρο και σαρδέλα. Η θάλασσα από τον Στρυμονικό ως τη Θάσο και το Θρακικό ήταν το 2024 η πρώτη αλιευτική περιοχή της χώρας. Η ιχθυόσκαλα της Καβάλας είναι η τρίτη της Ελλάδας. Από αυτή τη θάλασσα ζουν ψαράδες, έμποροι, ταβέρνες, χωριά ολόκληρα.
Και τι γράφει η μελέτη της εταιρείας, αν γίνει ατύχημα; Ότι «η αλιευτική βιομηχανία μπορεί γενικά να μετεγκατασταθεί». Σε άλλους χώρους, χωρίς βλάβη. Αρκεί να προλάβουν να φύγουν και τα ψάρια.
«Μνημειώδης διατύπωση», τη χαρακτηρίσαμε. Η αλιεία δεν είναι εργοστάσιο να αλλάξει διεύθυνση. Είναι ο ψαράς που ξέρει τον κόλπο σπιθαμή προς σπιθαμή. Πού ακριβώς να «μετεγκατασταθεί»;
Οι βιομηχανίες θα θάβουν εδώ το CO₂ τους. Το ρίσκο θα το σηκώνει ο ψαράς.
Αν το CO₂ διαρρεύσει, η θάλασσα ξινίζει και η τροφή της σπάει από τη βάση
Το CO₂ στο νερό κάνει ό,τι και στη σόδα: γίνεται οξύ. Μια διαρροή μπορεί να έρθει από την αποθήκη, από τις παλιές γεωτρήσεις ή από τον αγωγό.
Πρώτα πληρώνει το ζωοπλαγκτόν, μικροσκοπικά ζωάκια με κέλυφος. Αυτά τρώνε ο γαύρος και η σαρδέλα. Τον γαύρο και τη σαρδέλα τρώνε τα δελφίνια, οι φώκιες, κι εμείς. Αν σπάσει ο πρώτος κρίκος, κινδυνεύει όλη η αλυσίδα, και μαζί της η ψαριά.
Το CO₂ διαλύεται στο νερό πολύ πιο εύκολα από το οξυγόνο. Γι’ αυτό το Ινστιτούτο Αλιευτικής Έρευνας προειδοποιεί: «σε περίπτωση ατυχήματος θα υπάρξουν μαζικές θανατώσεις ψαριών και άλλων οργανισμών από ασφυξία».
Πού θα πάει το CO₂ μέσα στον κόλπο; Σε ποιες ακτές θα φτάσει, και πόσο γρήγορα; Σενάριο με απαντήσεις δεν μας έδειξε κανείς.
Η Ποσειδωνία, το δάσος του βυθού: η εταιρεία δεν τη χαρτογράφησε καν
Η Ποσειδωνία δεν είναι φύκι. Είναι φυτό της θάλασσας, που φτιάχνει λιβάδια στον βυθό και μεγαλώνει πολύ αργά. Στα λιβάδια της τα ψάρια βρίσκουν καταφύγιο και τροφή. Για την Ευρώπη είναι οικότοπος προτεραιότητας.
Η μελέτη του ίδιου του Υπουργείου για τη Natura γράφει ότι τα λιβάδια της απλώνονται σε όλη την περιοχή, ως τα 30 μέτρα βάθος. Η μελέτη της εταιρείας δεν τα χαρτογράφησε. Υπέθεσε βυθό από λάσπη και άμμο, με δείγματα από άλλο έργο.
Αν η Ποσειδωνία βρίσκεται στη διαδρομή του αγωγού, το σκάψιμο μπορεί να καταστρέψει μεγάλες εκτάσεις. Κι αν γίνει διαρροή, η οξίνιση φτάνει και στα λιβάδια, με απρόβλεπτες συνέπειες.
Η δική μας πρόταση είναι γραμμένη από την αρχή: «Προστασία και αποκατάσταση των θαλάσσιων λιβαδιών Ποσειδωνίας».
Η θάλασσα του κόλπου ταΐζει, φιλοξενεί, κρατά ζωντανό τον τόπο. Δεν είναι οικόπεδο για αποθήκη.