Kavala STOP CO₂ – αρχική

Θέσεις εργασίας: ψίχια και υποσχέσεις

Ψαράδες ξεδιαλέγουν την ψαριά στο λιμάνι της Κεραμωτής, 2009. Φωτογραφία: Ronald Saunders from Warrington, UK, CC BY-SA 2.0, μέσω Wikimedia Commons (με επεξεργασία)

Μας τάζουν ανάπτυξη και δουλειές. Η ίδια η μελέτη της εταιρείας μετρά λίγες δεκάδες μόνιμες θέσεις. Για αυτές, η κυβέρνηση και η EnEarth ρισκάρουν έναν ολόκληρο τόπο. Έναν τόπο που ζει από τη θάλασσα, την αλιεία και τον τουρισμό. Ο όμιλος παίρνει το δημόσιο χρήμα. Οι δουλειές που ήδη έχουμε σηκώνουν το ρίσκο.

  • Πάνω από45 Τόσες μόνιμες θέσεις υπόσχεται η εταιρεία, για 270 εκατ. € δημόσιο χρήμα.
  • 240 Τόσους μόνιμους εργαζόμενους είχε ο Πρίνος το 2021.
  • 128 Τόσες απολύσεις έκανε η Energean στον Πρίνο, από τον Δεκέμβριο του 2021 ως τον Φεβρουάριο του 2022.

Λίγες δεκάδες θέσεις για 270 εκατ. € δημόσιο χρήμα

Η εταιρεία υπόσχεται «πάνω από 45» μόνιμες θέσεις στη λειτουργία της αποθήκης. Και την τεχνική υποστήριξη θα τη δίνει προσωπικό που ήδη δουλεύει στον Πρίνο.

Πάνω από 45 θέσεις, για ένα έργο με 270 εκατ. € δημόσιο χρήμα. Αυτή είναι η «ανάπτυξη» που μας φέρνουν.

Ο Πρίνος το έχει ξαναζήσει: 128 απολύσεις από την Energean μέσα σε τρεις μήνες

Τον Πρίνο τον ξέρουμε καλά. Το 2021 είχε 240 μόνιμους εργαζόμενους. Από τον Δεκέμβριο του 2021 ως τον Φεβρουάριο του 2022, η Energean έκανε 128 απολύσεις. Το 2025 η παραγωγή σταμάτησε για μήνες, για οικονομικούς λόγους.

Κι όμως, η μελέτη της εταιρείας μετρά ως απώλεια τις προσλήψεις που θα χαθούν αν δεν γίνει το έργο. «Υποκριτικό», απαντήσαμε, «απέναντι στις δεκάδες απολύσεις εργαζομένων».

Οι δουλειές του πετρελαίου ανεβοκατεβαίνουν με το κόστος και τα κέρδη της εταιρείας. Η θάλασσα, αν τη φυλάξουμε, δίνει μεροκάματο κάθε χρόνο.

Το έργο απειλεί τις δουλειές που ήδη έχουμε: την αλιεία και τον τουρισμό

Ο τόπος μας ζει από τη θάλασσα. Από το καΐκι και την ιχθυόσκαλα. Από το ξενοδοχείο, την ταβέρνα, το ενοικιαζόμενο δωμάτιο. Αυτές οι δουλειές μένουν εδώ.

Το γράψαμε από την αρχή. Το έργο «απειλεί άμεσα βασικούς πυλώνες της τοπικής οικονομίας, όπως ο τουρισμός και η αλιεία, χωρίς να προσφέρει ουσιαστικά οφέλη για την κοινωνία».

Δεν χρειάζεται καν ατύχημα. Ο φόβος και μόνο μιας αστοχίας θα βαραίνει μόνιμα τον τουρισμό και την τοπική οικονομία. Ο επισκέπτης έρχεται για την καθαρή θάλασσα. Δεν έρχεται για θάλασσα με αποθήκη CO₂.

Πολλά λεφτά, λίγα χέρια: το δημόσιο χρήμα πάει σε μηχανήματα, όχι σε μεροκάματα

Η αποθήκη είναι έργο «έντασης κεφαλαίου». Τα λεφτά πάνε σε μηχανήματα, σωλήνες και εξέδρες. Όπως το λέμε: «Αγοράζεις “ντουβάρια και σίδερα”. Είναι αποδοτικό για τις εταιρείες, αλλά “φτωχό” για την τοπική απασχόληση.»

Τα χρήματα των φορολογουμένων, το γράψαμε, «επιδοτούν ξένο εξοπλισμό, ξένη τεχνολογία, και μεγάλους βιομηχανικούς ομίλους». Στον τόπο μένει μόνο ένα μικρό μέρος.

Το ψάρεμα, ο τουρισμός και η αγροδιατροφή είναι το αντίθετο. Εκεί τα λεφτά γίνονται μεροκάματα. Μένουν εδώ και κυκλοφορούν στην αγορά μας.

Ο άλλος δρόμος: τα ίδια λεφτά σε δουλειές που μένουν στον τόπο

Ρωτάμε απλά: «Τι θα γινόταν αν τα ίδια χρήματα επενδύονταν» στην ενεργειακή αναβάθμιση και στην εξοικονόμηση ενέργειας; Στον αγροδιατροφικό τομέα, στη μικρή μεταποίηση, στον αγροτουρισμό, στις τοπικές υποδομές;

Η πρότασή μας για τον τόπο:

  • Εξοικονόμηση ενέργειας στην πηγή. Μονώσεις στα σπίτια, δημόσια κτίρια που καίνε λιγότερο. Ο τόνος CO₂ που δεν παράγεται δεν χρειάζεται αποθήκη.
  • Ενεργειακές κοινότητες. Η ενέργεια στα χέρια των πολιτών και των δήμων.
  • Αγροδιατροφή και μεταποίηση. Τα προϊόντα της γης και της θάλασσάς μας, επεξεργασμένα εδώ.
  • Ήπιος και εναλλακτικός τουρισμός. Στη Θάσο, στην Καβάλα, στο Παγγαίο, στον Νέστο.

Διεκδικούμε βιώσιμη αλιεία και τουρισμό, και δουλειές που μένουν στον τόπο.

Η ανάπτυξη προς όφελος όλων είναι μόνο μία: η βιώσιμη.

Συνέχισε Άδειες–ΣτΕ